King of the World, Cultuurpodium de Boerderij in Zoetermeer 12-09-2014

Lange tijd heb ik uitgekeken naar afgelopen vrijdag; dit zou namelijk mijn eerste officiële optreden worden waar ik een verslag over zou schrijven voor Blueszine. Had er al over gesproken met mijn oom Henk (maatje, en hebben veel gezamelijke interesses) Ik ben geboren in ’80 en hij heeft de hoogtijdagen van Cuby & the Blizzards meegemaakt, Henk was dus heel erg benieuwd welke sound KotW vandaag de dag zou hebben…

Waarom? Erwin Java was de laatste 25 jaar, de vaste gitarist van Harry Muskee, die  helaas 26 september aanstaande al weer 3 jaar geleden overleden is… Ook voor mij was Harry Muskee een belangrijk persoon in mijn leven, in de voorbije jaren hebben mijn ouders mij met regelmaat meegenomen naar optredens van Cuby & the Blizzards.

Het laatste optreden van Cuby & the Blizzards waar ik samen met mijn ouders en vrouw geweest ben, was op Harry’s 70e verjaardag, tijdens Groeten uit Grolloo 2011, niet wetende dat hij enkele maanden daarna zou overlijden. Het meest memorabele optreden blijft nog altijd, de album presentatie Cats Lost, welke in Paradiso grote zaal werd gegeven, inclusief blazers sectie en aanvulling van mede producer/gitarist/zanger Daniël Lohues. “Low country blues”, blijft voor mij nog altijd de meest recente plaat, met de authentieke Muskee sound. Tot zover even mijn Cuby verhaal….

Na een super voorprogramma van Sonny Hunt & the Dirty white boys, kwam dan eindelijk de formatie King of the World het podium opgelopen, al snel zag ik een glimlach op de gezichten van de mannen bij het zien van de in grote getalen opgekomen bezoekers. Al na het inzetten van de eerste tonen, werd duidelijk dat wij hier niet alleen met uitmuntende muzikanten te maken hebben, maar stralen ook onderling een vriendschappelijke energie uit. De 2 albums “Can’t go home” en “KOTW” worden beide met de diepste emoties onder de ritmesectie van Fokke de Jong (drums) en Ruud Weber (basgitaar) neergezet.

a KINGboerderij 201Zo halverwege de show nam Erwin Java het woord en vertelde over zijn mooie jaren die hij heeft beleefd, met oa. de avonturen en de vele optredens met de band Cuby & the Blizzards. En in het speciaal, de legende achter Cuby, namelijk Harry Muskee. Voor deze Nederblues icoon hebben de mannen het nummer ‘Can’t go home  geschreven dat tevens de album titel is van hun eerste album.’ De gehele zaal stond aandachtig te luisteren en diegene die King of the World eerder heeft zien performen wist dat juist dit nummer zou volgen.a KINGboerderij 336

Erwin zette de eerste snerpende tonen in en de zaal werd muisstil. Ik kreeg de rillingen over mijn rug en betrapte mijzelf op de productie van waterige oogjes. Klinkt wellicht als een cliché maar had het gevoel dat Harry boven op het balkon stond neer te kijken.

Na een minuut of 4 krijgt het nummer een opbouw waar je u tegen zecht.  Erwin staat zijn gitaar te bespelen alsof hij in diepe trance is, om mij heen stonden velen met zijn/haar ogen dicht te genieten van het gitaargeweld. Vlak voor het nummer ten einde loopt word er weer afgebouwd tot een innige slowblues en word iedereen weer met beide benen op de grond gezet waarna een oorverdovend applaus ten gehore kwam, van het ietwat aangeslagen maar uitzinnige publiek!!a KINGboerderij 434

Ik heb in het verleden al vele gitaristen en toetsenisten zien optreden, Nederland heeft echt veel talent, maar wat deze mannen neerzetten is echt ongekend. Een verhaal vertellen met louter instrumenten is een vak apart, Erwin en Govert kunnen dit als geen ander en staan er gezamenlijk een stevige battle te voeren. Het samenspel is werkelijk subliem, één en al interactie. Govert klimt met gemak op zijn orgelbank en geeft even een dikke show weg op zijn zwart met witte toetsenrij.

a KINGboerderij 186Na de show praat ik in de zaal nog even na met mijn oom Henk, ik  kon duidelijk zien dat hij het naar zijn zin heeft gehad. Erwin, Govert, Ruud en Fokke hebben inmiddels plaatsgenomen achter de desk vlakbij de uitgang en maken nog uitgebreid tijd voor een praatje met de fans die uit het gehele land zijn afgereisd naar Zoetermeer. CD’s worden gesigneerd, en het publiek kwam nog even persoonlijke bedanken en handen schudden.

En ja, ook bij hen had ‘Can’t go home’ een grote indruk achtergelaten. Samen met Henk, namen wij ook afscheid van de mannen, en bedankte hun voor de mooie show, ons weekend was nog maar net begonnen, maar bleek nu al meer dan geslaagd. Op de terugreis…… Hoe kan het ook anders, stond het album ‘Can’t go home’ in mijn auto te schallen…..  Moe maar voldaan stond een mooi weekend voor de deur.