Chantel McGregor sluit gezellig Bergs Blues festival af

Alweer het 6e Bergs Blues festival, voor het eerst in Gebouw-T in Bergen op Zoom. Voorgaande jaren was dit festival in Vestzaktheater het Zwijnshoofd. Vier acts dit jaar op dit kleine festival. Het Blues festival is dan ook een voornamelijk een Bergs feestje. Het is gezellig druk en er hangt een relaxte sfeer in Gebouw-T met op het affiche Jan de Bruijn, Ralph de Jong, Sugar Boy and the Sinners en Chantel McGregor.

Jan de Bruijn is in West-Brabant al lang geen onbekende meer, bekend van onder andere The Crew en The Gonnabee’z. Vorig jaar heeft de Bruijn nog een mooi solo album uitgebracht (The Long Way Home). Boven het Jupiler Cafe van Gebouw-T speelt deze reizende Blues troubadour een mooie set van eigen nummers en covers. Aan het einde van de set stapt Ralph de Jong nog even op het podium en speelt een paar nummers mee. Een bijzonder moment.

Bluesrock met een vleugje Rock ‘n’ Roll, zo kan je het beste Sugar Boy and the Sinners omschrijven. Een zeer gevarieerde set waarin iedere keer weer ander invloeden te horen zijn. Een zanger met een soulstem en bluesharp, die het gekke bekken trekken tot kunst heeft verheven. Een strakke ritmesectie en geweldige gitaarpartijen. Deze zondige suikerjongens zetten een energieke show neer in de grote zaal en al gauw is stilstaan geen optie meer.

Boven het Jupiler Cafe stijgt de temperatuur letterlijk en figuurlijk tot grote hoogte als Ralph de Jong het podium betreedt. Wat een gepassioneerde Blues van deze rasartiest. Geweldig om te zien hoe hij met zijn klompen zichzelf begeleidt. Een gevarieerde zanger, soms breekbaar maar altijd vol passie. Ralph gaat op het kleine podium zo te keer dat er aan de achterkant van alles af valt, maar stampt, speelt en zwoegt gewoon door. Het publiek is laaiend enthousiast.

Chantel McGregor won twee jaar achter elkaar als beste gitarist de British Blues Awards in 2013 en 2014. Op haar debuut-cd klinkt het allemaal wat braafjes en binnen de lijntjes. De magie gebeurt op het podium waar Chantel het middelpunt van de aandacht is begeleid door haar vaste drummer en bassist. Het is rauwer, slepender en veel intenser dan het ooit op cd zou kunnen staan. Vooral in de lang uitgerekte solo’s die naar een geweldig climax leiden is het uitzonderlijke talent van deze gitariste overduidelijk. Moeiteloos en vol extase speelt ze de solo’s weg. Helaas zitten er zo nu en dan ‘Melissa-Etheridge-achtige’ niemendalletjes bij waardoor de aandacht even verslapt. Als Chantel de set dichter bij de sound van Robin Trower, Jimi Hendrix en Walter Trout had gehouden dan was het echt een geweldig intense show geweest.

De organisatie van het Bergs Blues Festival zet een kort maar krachtig festival neer en voor herhaling vatbaar. Wat mij betreft volgend jaar weer in Gebouw-T!