Culemborg Blues Night-zaterdag 24 januari 2015-de Lantaarn-Culemborg

“Mama, je mag vanavond niet weg, of je moet een foto laten maken met jou en Leo Blokhuis”.
Met die opdracht ga ik van huis om de 10e editie van Culemborg Blues Night te gaan bijwonen.
Een hele bijzondere mag ik wel zeggen. Het zijn niet alleen muzikale noten die we gaan aanhoren, maar we gaan ook een muzikale les krijgen van Leo Blokhuis.
De bar en deur gaan dicht op verzoek van de professor. Ja, het is tenslotte de bedoeling dat iedereen gaat luisteren. En dat gebeurt ook. Altijd prachtig om te zien en te horen hoe iemand passievol kan praten over een onderwerp. Ditmaal natuurlijk de blues. De man praat met net zo’n vaart als zijn goede collega Matthijs van Nieuwkerk. Hij raakt er zelf ook af en toe van buiten adem.
De titel van pop/muziek professor vind dhr Blokhuis wel amusant, maar hij raakt de kern door te zeggen dat het niet gaat om te weten dat het eerste bluesnummer in 1914 is gemaakt, bij wijze van spreken, maar dat het gaat om de liefde voor de muziek.
De geschiedenis van de blues dus. Via het nummer I’ll Be So Glad When The Sun Goes Down, waar het moment wordt bezongen dat de slaven op de katoenplantages naar hunkeren, het moment dat de zon onder gaat en ze eindelijk het zware werk neer kunnen leggen.
Via WC Henley, Bessie Smith kregen we een beknopte rondreis door de tijd. Een tijd waarin via “kruisbestuivingen” door de invloeden van de Europeanen, de Native Americans, en de Black Americans een muziek stroom ontstond die vele variaties kreeg. Het bekende mytische verhaal van Robert Johnson die door het overlijden van vrouw en kind een pact met de duivel had gesloten en daardoor fantastische blues nummers heeft geschreven. extra
De tijdreis gaat verder via BB King, Howlin Wolf en Eric Clapton en zo brengt dhr Blokhuis ons bij Cuby and the Blizzards. Vandaar gaan we naar Jake Holmes, Van Morrison en Led Zeppelin.
Er word wel heel erg uitgeweken naar de pop scene.Maar via de popscene gaan we naar Detroit . Waar de arme zwarten uit het zuiden naartoe trokken om daar op een eenvoudigere manier geld te verdienen. Aan de loopband van Ford of General Motors. Waar het platen label Motown ontstond. Mooie verhalen zoals die van een verpleger die bij nacht en ontij een troost was voor doodzieke mensen. The Bed Pan Man werd zo iemand genoemd. En die naast zijn werk muziek als passie had. Die het zo wereld bekende nummer When a Man loves a Woman heeft gemaakt. Een song ontstaan doordat de grote liefde van The Bed Pan Man moest vertrekken. En hoe dat nummer dan een wonderlijke reis maakt en uiteindelijk bij Percy Sledge terecht komt. Blokhuis laat het verschil horen tussen verschillende opnames, een rauwe versie, en de gepolijste versie van een platenlabel die het allemaal te clean willen hebben. Wat een blues!
Prachtige verhalen over dat onbekende stadje Musselshell, vergelijkbaar met Grolloo, maar waar Blues legends zijn geboren.
Natuurlijk is Fleetwood Mac ook in deze les gestopt, en wordt het beroemde album Rumors onder de loep genomen. Want ook dat album is ontstaan uit de blues van het leven
“Nobody Knows When You’re Down And Out wordt belicht en Blokhuis laat de versie horen van Eric Clapton. Blokhuis is helemaal in vervoering als hij zegt “voel je de echtheid van de muziek”. En daarmee verwijst hij naar de wanhopige liefde van Clapton voor Patti Boyd die hij bezingt in dit nummer. Met weemoed bemerkt Blokhuis dat de blues verwaterd, maar er is hoop! Colombia Records geeft opnieuw de nummers van Robert Johnson uit op vinyl. De blues leeft weer. Maar laten we niet vergeten dat Clapton een hele cd en dvd heeft opgenomen met de vertolkingen van Johnsons nummers als tribute aan Robert Johnson
Al met al een boeiende les van Leo Blokhuis. En de geëiste en beloofde foto is gemaakt.

hanan
Dan is het tijd voor live-muziek. De stoelen worden weggehaald, wat hangtafels neergezet en de eerste band maakt zijn opwachting, Rusty Apollo.
Vooralsnog een kleine intermezzo. Filip Schrijver, een jonge scholier uit Culemborg, die een aardig stukje weg kan spelen op de gitaar, wat ik zo’n 4 ½ jaar geleden al heb mogen meemaken, nodigt ons allen uit om naar de presentatie van zijn EP te komen a.s vrijdag, ook in Culemborg. In de loop van de avond de EP meegekregen voor een recensie, maar dat dus later.
Dan springen de vijf bandleden van Rusty Apollo het podium op. Mannen die al een poosje meedraaien en de liefde voor de blues delen.
Of het aan de geluidsman ligt of dat de ruimte te klein is voor de band, maar het geluid is niet optimaal. Covers en eigen werk worden ten gehore gebracht. Mijn idee zijn de mannen nog niet helemaal op elkaar ingespeeld. Er staan nog een aantal gigs te wachten dus wellicht zal het allemaal wel verbeteren. Ervaring hebben ze genoeg als zijnde de oud leden van o.a Gruppo Sportivo en de Gigantjes. De bluesharp van Kim Snelten is scherp maar opzwepend. De temperatuur stijgt en er wordt dan ook een jasje uitgetrokken. Voor mij had het wat vuiger mogen zijn, maar het is zeker de moeite waard om ze de komende tijd te gaan zien en horen. In het voorjaar wordt de cd uitgebracht van Rusty Apollo.
Dan komt er een band wissel. Zippy Leaps! Die hebben we gezien tijdens de Blues Challenge van de Dutch Blues Foundation, toen waren we erg verrast. Wat een band! Geformeerd door Marco Overkamp en Donald van der Goes, heeft de band voor vanavond een andere zangeres dan die van de Challenge. Of dat blijvend is weten we niet. Klaske Bos, laat zien dat zij rauw en vuig is. Ze staat op het podium alsof ze erop geboren is, knijpt steeds één oog dicht als ze even goed uit de hoek wilt komen. Deze zangeres doet het goed. De sfeer wordt broeierig en dat wordt ook zeker mede bepaald door gitarist Brend met de tatoeage sleeves op zijn armen. Heerlijke gitaarsolo’s die ik bij de vorige band miste, met regelmatig gebruik makend van het wah wah pedal. En het plezier straalt er van af. Deze band staat als een huis.
Al met al een geslaagde jubileum editie van de Culemborg Blues Night met, zoals altijd, de uitstekende gastheer John van Empel die ook nog een scheidend bestuurslid in het zonnetje heeft gezet. De organisatie kan zich nu verder bezig houden met Culemborg Blues in augustus. Tot dan!
foto’s © Tom Moerenhout