Gov’t Mule (Podium de Boerderij, 03-05-2015)

Door een late meevaller mag ik, na twee zware dagen Moulin Blues, vrijwel direct doorrijden naar De Boerderij in Zoetermeer om als inval-verslaggever voor Blueszine het optreden van Gov’t Mule bij te wonen. Ik heb de band meerdere malen live gezien en het is altijd weer een verrassing welke setlist we voorgeschoteld krijgen.
IMGP3248 (800 x 533)Ik ben al vroegtijdig aanwezig en kan zodoende een plaatsje bij het podium bemachtigen, ongeveer anderhalve meter voor de microfoon van Warren Haynes.Achteraf ben ik daar minder gelukkig mee, want als de band om half negen begint te spelen blijkt al snel dat het podiumgeluid veel te hard is. Gitaar en bas komen vol binnen en overstemmen het geluid van de zang, dat via de P.A. de zaal in komt.

Omdat de band met ‘Steppin’ Lightly’ en ‘Any Open Window’ ook niet de meest rustige nummers heeft uitgekozen om mee te beginnen, slaat de schrik me toch wel even om het hart.

Zanger/gitarist Warren Haynes oogt wat vermoeid en blijkt ook te kampen met wat stemproblemen. Resultaat is dat de solo’s extra uitgesponnen worden en (excuus aan de hardcore fans) soms toch wel een beetje in gepriegel verzanden.
Er is, zeker in het begin, ook weinig interactie met het publiek en pas als het publiek met veel gejuich reageert op het stukje ‘Mountain Jam’ tijdens ‘Game Face’, is de eerste glimlach op het gezicht van Haynes zichtbaar. Pas bij het vijfde nummer ‘Banks Of The Deep End’, ik heb inmiddels een plaatsje achter in de zaal opgezocht, wordt het geluid iets beter, hoewel het nog verre van optimaal is.

Op de muzikale kwaliteiten van de muzikanten valt helemaal niets af te dingen, het C.V. van Warren Haynes behoeft geen nadere introductie en ook de andere muzikanten, Danny Louis (toetsen, gitaar, trombone), Matt Abts (drums) en Jorgen Carlsson (bas) hebben hun sporen inmiddels wel verdiend.

Danny Louis is vanavond in meerdere nummers op gitaar te horen en krijgt in de tweede set zelfs ruimte om op dit instrument te soleren. Het laatste nummer van de eerste set, het jazzy ‘Kind Of Bird’, wordt ingeleid met stukjes van de nummers ‘Happy Together’, waarbij het publiek uit volle borst mee zingt, en ‘The Wind Cries Mary’.
De set duurt maar liefst anderhalf uur en bestaat uit slechts acht nummers. Door de combinatie van het slechte geluid en het wel erg lang oprekken van diverse nummers, vertrekt een aanzienlijk aantal bezoekers al vroegtijdig richting de bar.

In de pauze worden de mensen van De Boerderij op het geluid aangesproken. Achter het mengpaneel zit de eigen geluidsman van de band, maar na het ingrijpen van de medewerkers van de locatie, is het geluid in de tweede set aanzienlijk beter. Het geluid van de band kennen is een ding, de karakteristieken van de zaal onder de knie krijgen is toch een ander verhaal.

Bij het begin van de tweede set is het ook even slikken. De reggae-klanken van ‘Scared To Live’ worden ingezet, maar eerlijk gezegd doet het me meer denken aan ‘Doe Maar’, dan aan welke Jamaicaanse artiest dan ook.
Gelukkig krijgen we na dit nummer een set voorgeschoteld, waar eigenlijk niets op aan te merken valt. Weliswaar veel ingetogen nummers, maar met het geluid is het nu in orde en Haynes is goed verstaanbaar. Tijdens ‘If Heartaches Were Nickels’ zit een dame achter me op de bank met ogen dicht en een heerlijke, brede glimlach op het gezicht zichtbaar te genieten. Zo hoort het.

Uiteraard ontbreekt vanavond de indrukwekkende drumsolo niet. Met Joe South’s ‘Hush’ komt er ook aan het tweede gedeelte een eind.

Bij de toegift met veel slidewerk komen de blues liefhebbers nog ruimschoots aan bod. ‘Come On In My Kitchen’ wordt solo gebracht door Warren en met ‘Gonna Send You Back To Georgia’ wordt er lekker naar het eind toe geshuffled.

Aan promotie voor hun cd’s doet de band niet echt, want van de meest recente releases wordt eigenlijk niets gespeeld, of je zou ‘Birth Of The Mule’ en ‘Kind Of Bird’ van het Sco.Mule album met John Scofield moeten meetellen.

Je krijgt bij Gov’t Mule altijd waar voor je geld, hoewel dit concert in Zoetermeer niet echt tot de meest memorabele zal gaan behoren.

Foto’s © Tom Moerenhout

Set 1
Steppin’ Lightly
Any Open Window
Inside Outside Woman Blues #3
Game Face
Banks Of The Deep End
Birth Of The Mule
Forsaken Savior
Kind Of Bird

Set 2
Scared To Live
Funny Little Tragedy
If Heartaches Were Nickels
Painted Silver Light
Drum Solo
Forever More
Slackjaw Jezebel
Hush

Encore
Come on in My Kitchen
Gonna Send You Back To Georgia