Rory Block Farewell Tour (Groene Engel, Oss, 08-05-2015)

roryblock2Rory Block begint met veel gospel-gerelateerde songs, zichzelf op haar gitaar begeleidend. Op vele manieren weet ze geluid uit de gitaar te krijgen, plukkend, drummend, tokkelend en kloppend, en dat alles maakt het soms tot een compleet orkest. Het vergt aardig wat gitaar-skills om dat voor elkaar te krijgen. Het publiek luisterde dan ook aandachtig in de Groene Engel, en kon dat zeker waarderen. De opstelling was intiem en passend in een uitverkochte zaal.

roryblock5Muddy Waters gold voor Rory als goed voorbeeld van een slidegitarist, en ze speelde zijn het nummer ‘I’ll be bound’. Voor de pauze speelde ze sowieso veel covers van haar idolen. Zoals van Ronald Johnson, waar ze onder andere ‘We and the devil’ van speelde, lekker bluesy. The mentor series is een cd met een ode van haar aan blues muzikanten uit de jaren 20, 30 en 40 die ze zelf heeft ontmoet, en ze speelde een aantal van die nummers. Zoals van dominee Garry Davids, Skip James en John Hurt.

roryblock6Ze gaf zelf aan dat haar tournee geen Farewell Tour is. Ze komt graag in Europa, ze vliegt echter niet graag, anders zou ze wel elk weekend komen. Een grote oceaan is wat haar thuisland en Europa scheidt, maar we zijn volgens haar allemaal ‘In this thing Together’, een oud folk nummer, dat vaak voor haar gezongen werd door haar moeder. Ze was deze avond goed bij stem ondanks dat ze eerder last had van verkoudheid.

roryblock8Het leven is volgens mevrouw Block ontstaan uit stof uit het heelal, en dat vond ze een mooie gedachte, dus schreef ze ‘From the dust’, een interessant nummer waarin haar stem de baas was over de gitaar. Ze verbaasde zich dat een akoestisch nummer als ‘The Lowland Sea’ (In Nederland ookwel bekend als ‘De Noordzee’) een hit op de radio kon zijn, en ze speelde haar versie over onze zee. Het was een muziekles van oude blues, folk and gospel.

roryblock10Er werd haar vaak gevraagd of ze boos of geïrriteerd was dat ze bekend was door vooral één song, ‘Lovin Whiskey, die in haar thuisland, de USA, niet eens een single is geweest, maar wel het nummer waar het vaakst over gesproken werd. Veel mensen herkenden de problematiek van drankmisbruik. Het is uiteindelijk toch een echte klassieker, die ze dan ook vol overgave speelde.

roryblock11Block eindigde met een à capella song; Ze was begaan met het dierenwelzijn: “Mensen en dieren zijn gelijk”, zei ze, en ze was dan ook dankbaar dat we hier in Nederland het goede voorbeeld gaven met dierenbruggen over de wegen. Niet bepaald haar beste song van de avond, maar wel uit het hart gezongen, bijna als een voordracht met vuur in haar ogen.

Na een kleine break kwam ze met haar laatste nummer van de avond, Robert Johnson’s ‘If i had possesion over judgement day”, was de toegift die het concert afsloot. De liefhebbers hadden een mooie reis door de beginjaren van de blues meegemaakt, tijdens de waarschijnlijk toch niet de laatste tournee van Rory Block.

 

roryblock13