Dennenblues meer dan geslaagd

Eigenlijk zijn een paar regels hier genoeg; Dennenblues was een fantastische avond waar alles op zijn plek viel. De locatie, de organisatie, het weer, het publiek en vooral drie bands die in hun element waren en de sterren van de hemel speelden. Wat hebben wij in Nederland en België toch een schat aan topmuzikanten, en een aantal juweeltjes stonden hier in Losser.

Zippy Leaps, met Marco en Donald als stevig fundament waarop Brend en Klaske mogen soleren, die combinatie is goud waard. Brend die degelijk en waar nodig uitdagend gitaarwerk neerzet en Klaske die als een dieseltje op gang komt en dan onder je huid kruipt. Wat een dijk van een stem en als ze eenmaal los komt, gebruikt ze die stem als een actrice, dan lokt ze je mee in haar songs. De ene keer verhalend, dan agressief en soms regelrecht sensueel zoals in ‘You’ve got to give me some’. Met Zippy Leaps als festival opener was de toon voor een mooie avond gezet. Let op hun cd die 4 juli gepresenteerd wordt.


Tweede band op het podium was the Guy Smeets Band. Zo langzamerhand zijn deze mannen een heel breed publiek aan het opbouwen, dat is merkbaar aan het warme onthaal dat hen te wachten stond. Maar meer nog aan het feit dat een groot deel van het publiek de songs woord voor woord meezingt, of het nu de covers zijn of de eigen songs. Er werd gezongen en gedanst dat het een lieve lust is.

De hele band genoot en speelde de zon uit de hemel! Met Sugar Rush én de belofte over twee jaar weer op Dennenblues te staan sloten ze hun set af en lieten een laaiend enthousiast publiek achter in de betrouwbare handen van The Bluesbones.

Hoewel het hun eerste keer was in Losser, lijdt het ook bij hen geen twijfel dat Bluesbones een grote schare eigen fans hebben hier in de regio. Ze speelden een selectie van nummers van hun cd’s en het publiek gaat bij ieder nummer uit zijn dak, of het nu het ‘Moonshine’ is of ‘Devils Bride”, of welk nummer dan ook.

Als extra traktatie speelde Guy Smeets mee met ‘Whiskey Drinking Woman’. Hoe stook je een goed vuurtje? Door Stef Paglia te laten duelleren met Guy Smeets. De vonken sloegen er van af… En laten we eerlijk zijn wat is er, behalve de prachtige muziek die ze produceren, mooier dan twee jongemannen te zien stralen omdat ze mogen doen wat ze het allerliefste doen!

Zo leverde Dennenblues van die momenten op die in je geheugen gegrift blijven. Dank je wel Denneblues!