Hookrock 2015, een tropische verrassing in Belgie

Afgelopen 4 en 5 juli was het jaarlijkse terugkerende Hookrock- festival. Dit kleinschalige festival was voor alle bezoekers een mooie inluiding van een tropische zomer. Vrijdag was de eer aan de heren van de lokale Steppin’ Out om voor een reeds verhit publiek te openen.

Vervolgens begon de tent verder vol te lopen bij Kirri Willy & Le Magasin Dangereux, die voorzichtig het bluesvuurtje wat verder aan wakkerden met een wasbord, accordeon en andere extra attributen, om dan toch voorzichtig de baan vrij te maken voor Miss Samantha Fish, die vrijwel direct met een hoog tempo probeerde de gemoederen verder op te stoken. Het publiek gaf ondanks de hitte niet op en er werd gedanst alsof de avond niet stuk kon. Toen de Dynamite Bluesband uiteindelijk deze zeer geslaagde avond met een wervelend ongeevenaard optreden af mocht sluiten, was de opinie unaniem. Hookrock 2015 staat al als een huisje en de langste dag moet nog komen!

De camping is goed bevolkt, er wordt gezellig nagezeten en we bereiden ons langzaam en rustig voor op nog een dag van hitte, zo ook de beloofde verkoeling van een lokale bui. Zaterdag is het aan Lightnin’ Guy Verlinde & Tiny “Legs” Tim om de muzikale dag te openen en de bezoekers van de camping te lokken. Het terrein is tiptop in orde en er is een sproeier neergezet om verkoeling te brengen. De mensen heben zelf ook plantenspuiten en ander ‘waterverdeelmateriaal’ meegebracht en zo houden we het met zijn allen goed onder controle tot er later op de dag een korte maar fikse bui de toch wel gewenste afkoeling brengt. Er wordt even gedanst in de regen en afgekoeld kan het feest weer verder. Een extra gezouten frietje, een dubbel volume water en een ijsje op zijn tijd zorgen dat mogelijke hitteproblemen  uitblijven.

Voor velen een ontdekking was het optreden van Lydia Warren. Was gister de meer rocky Samantha Fish de verrassing, vandaag overtrof het optreden van deze dame volgens velen en ze heeft veel nieuwe zieltjes gewonnen met haar bluesy sound. De jong ogende Laurence Jones leek ook geen zichtbare schade te hebben opgelopen van hun reis die om 3 uur ’s ochtends was begonnen en zette een overtuigend optreden neer. Na Sugaree begon dat het avondprogramma waar ook de Zweedse Hightones, Shawn Holt & the Teardrops en Mud Morganfield zich van hun beste kant lieten zien, maar velen leken het ultieme plezier uit te willen stellen en hun energie te willen bewaren tot het optreden van the Hoax. Mag gezegd worden, super-optreden, hoewel het jammer is dat muzikanten soms lijken te denken dat de volumeknop de kwaliteit bepaalt, maar gelukkig bleven de zwaantjes weg en was het einde van een superfraaie editie dan toch een feit.

Op de camping ging een groepje enthousiastelingen de hele koele nacht nog door met feesten, maar de zondagochtend keerde iedereen meer dan tevreden huiswaarts en lag er voor de organisatie met steun van de lokale jeugd de forse taak van het afbouwen. Ik begreep dat ook zij tevreden terugkijken en vol vertrouwen uitkijken naar de volgende editie. Het publiek was unaniem dat de prijzen, programering, terrein, camping, voorzieningen en sfeer allemaal debet zijn aan het serieuze voornemen volgend jaar weer terug te keren en wederom het publiek te laren zien Diepenbeek ‘the place to be’ is!