Motors & Blues in de Franse Pyreneën, een zeer geslaagde editie

Een 3-daags gratis festival, van 10 tot en met 12 juli in een mooi park in het Franse Dax, met stralend weer en mooie namen op de concertlijst, wat wil je nog meer? Met dit jaar onder andere een indrukwekkend optreden van Candye Cane, The Royal Southern Brotherhood en Chicagoman Jimmy Johnson.

Als je volgende zomer nog een mooi doel zoekt om als blues- en motorliefhebber heen te gaan is het Motors & Blues festival zeker een aanrader. Door de jaren heen is het uitgegroeid tot een weekend dat volgens de overheid meer dan 20.000 bezoekers trekt, maar door de ruime opzet merk je daar helemaal niets van. De 2 tourtochten voor motoren van allerlei pluimage zijn goed voor een hele dikke 1000 motoren, trikes en enkele oldtimers die op zaterdag en zondag met stevig geronk en klaxongeschetter een mooie tocht van 50 km door de streek maken. Het vertrek van de parade neemt een dik kwartier in beslag en is voor iedereen, zowel deelnemer als toeschouwer, zeer de moeite waard!

Op vrijdag wordt rond 18.00 uur de bar geopend. Zoals op veel Franse festivals koop je een plastic beker die telkens weer voor een schappelijke prijs gevuld wordt. Verder is overal aan gedacht; camping met douche en toilet voor 5 euro.  Er is goed eten; vrij onverwacht in deze omgeving waren de oesters, maar ook voor een ter plekke gebakken pizza, een lekkere entrecote en allerlei ander lekkers kun je aanschuiven aan de lange gezamenlijke tafels . In Frankrijk eet je tenslotte niet alleen.  Er is van alles te horen, te zien en te beleven. ‘Le mur de la mort’ geeft regelmatig een rollerbandshow met motoren om vervolgens binnen de steile wandritten te demonstreren. Er zijn schilderijen van Jorge Ramirez en ambachtelijke handwerkslieden die ter plekke hun kunsten vertonen, veelal gericht op het motorpubliek en Victory showt de fraaiste modellen..

We worden muzikaal onthaald door ‘Larsen Blues’. Met zang, gitaar, cigarbox en een glimlach in zijn ogen weet hij met gebruik van een loop-machine regelmatig de indruk te wekken dat hij niet alleen staat. Met zijn ouvre met soms een jazzy en soms een funky uitstapje weet hij zijn publiek uitstekend te bereiken en voldaan door het eten en muzikaal opgewarmd zijn we klaar voor de 5 koppige ‘Carrément Blues’. Met het bekende werk varierend van Doors, Led Zeppelin tot Robert Johnson maken zij de sfeer voor de komst van Chicagobluesman ‘Jimmy Johnson’. Na deze snikhete dag staat deze heer op leeftijd fier zijn mannetje; de middag in het hotel heeft hem zichtbaar goed gedaan.  Begeleid door een deels Franse jonge band brengt hij ons met een optreden van zo’n slordige 2 uur naar het einde van de eerste dag.

Dag 2 begint op de camping al vroeg. Rond half 8 worden de eerste handen alweer geschud en wordt de nodige koffie met jawel, een gedipt croissantje erin, alweer genuttigd. Het voordeel van een open parkfestival is dat je daar alweer bijtijds in kan en ook hier is iedereen alweer in rep en roer. Opruimen en voorbereiden lopen gezamelijk op en de eersten vinden alweer een plekje in de schaduw. Op dit moment zie je de diversiteit van het publiek, want hier mag je je ongegeneerd vergapen aan al het moois wat er te zien is. Het middaguur wordt muzikaal gevuld door ‘Magic Buck’ en langzaam aan wordt er verzameld voor de tour van vandaag. Ondergetekende mag ook mee, dus met lange broek en dichte schoenen aan nemen we geduldig onze plek in tijdens de opstelling om vervolgens met zijn allen gelijktijdig de motoren te starten om op pad te gaan. Alles verloopt goed gesmeerd, overal langs de route wordt gewuifd en uiteindelijk stoppen we in het centrum waar een kleine buvette met een plaatselijke rockband is georganiseerd om de plaatselijke horeca ook mee te laten genieten van al het extra publiek.

Langzaam aan begeeft iedereen zich weer naar het park waar vanavond ‘Gladys Amoros & Michel Foizon’ het kleine podium doen denderen. Blues en gospel met een sexy stem en dito voorkomen, met hele fraaie ondersteuning op gitaar. Vervolgens speelde de mij onbekende, maar nu zeker geliefde band OCB. Als energieke en feestelijke Bluesrock worden ze beschreven, maar dat dekt de lading niet. Het publiek gaat vanavond al lekker vroeg los op de tonen aan deze ‘cigarbox-aanbidders’ en de avond is nog lang niet ten einde! Hierna is het dan beurt aan ‘Ms. Candye Cane’. Met alles wat de jaren haar brengt worden haar ogen alleen maar sprankelender, haar lach breder en haar stem gevoeliger en fragieler. Op deze heerlijke zomeravond lukt het haar en haar gitariste zichtbaar om iedereen zijn zorgen te laten vergeten en te leven in het moment en het moment is goed. Het publiek is tijdens deze show op zijn grootst en zijn best. Na het optreden zie je aan haar de ware betekenis van ‘moe maar voldaan’, maar als we het over een optreden van volgende week in Cahors hebben, stralen haar ogen al weerbij het vooruitzicht. Wanneer ‘the Royal Southern Bluesband’ onlangs uitgebreid met Bart Walken, vervolgens het podium opstormt moeten we even een omslag maken. Frontman Cyril Neville (zang en percussie) zet meteen de toon met een swingend nummer dat aan Santana doet denken en het publiek gaat ook hier volkomen in mee. Deze superband met verder Devon Allman, Yonrico Scott, Charly Wooton en nu dus Bart Walken weten van geen ophouden, het onderlinge plezier is zichtbaar en iedereen geniet met ze mee. Het programna zei dat de avond om 3 uur zou eindigen, maar dan zitten ze nog vrolijk in hun toegiften. Daarna gaan ze ook nog volledig en lang in gesprek met de nodige fans.

De laatste dag is het dé grote motorparade waar echt iedereen voor was uitgerukt. Brommend en grommend en met veel uiterlijk vertoon vertrekt ook vandaag de veelkleurige draak om later kirrend terug te keren in het warme nest van kameraadschap. Deze dag worden nieuwe vriendschappen beklonken en afspraken gemaakt. De hele dag is er nog van alles te beleven. Zo kun je in het park nog een concours meemaken van jonge talenten, is er een masterclass harmonica van Teddy Costa en op het hoofdpodium nog een optreden van het Karoline Legrand Bluesproject. Bij de warme bronnen in de stad begint de avond met nogmaals een optreden van Larsen Blues en wordtdan uiteindelijk deze editie afgesloten.

Organisatie, deelnemers en bezoekers kunnen zeer tevreden terugkijken op een prachtige editie van dit festival met hun unieke concept. Waar bikers vaak toch ‘onder elkaar’ hun feesten houden is hier een bluesfestival ontpopt tot een geweldige mengeling van motor en bluesliefhebbers, maar ook van alerlei andere leeftijd en pluimage. Iedereen is welkom en met alle andere moois wat deze stad en streek te bieden heeft een absolute aanrader !

Foto’s (c) Zjosque Bergman

14