Jay Gordon and Blues Venom – Woodschoppers Ball

GordonJayAndBluesVenom WoodchoppersBall_c

Al vanaf het eerste nummer is het duidelijk dat Jay Gordon een gitarist is van het “dik hout” werk. Na de kreet ‘Let’s go to work’ wordt het ene vuurwerk na het andere mitrailleurvuur op ons afgestuurd. Gordon komt voort uit de school van Hendrix, Vaughan en Guy. Zijn gitaarspel is door hen beïnvloed zonder dat hij een kloon van een van hen is. Hij heeft gewerkt met Phillip Walker, in het voorprogramma gestaan van Albert Collins en Johnny Winter en trad op tijdens Claptons Crossroads Festival in 2004.

Met ‘Woodschoppers Ball’ brengt hij zijn vijftiende album uit. Nou ja, deels dan. De eerste helft van de twaalf songs zijn nieuw, terwijl het andere deel al op eerdere albums is verschenen. Ook al bestaat de helft ervan uit songs die al eerder zijn uitgebracht. Ik denk dat niet veel van Jay Gordons albums in de Nederlandse verzamelingen te vinden zijn. Dus wat dat betreft zie ik daar geen probleem. De muziek is rauw en ruig, Gordon heeft een daarbij passend stemgeluid en zijn gitaarspel is scherp en snel. Mijn persoonlijke favorieten zijn het door bassist Sharon Butcher gezongen ‘Voodoo Woman’, bekend van Koko Taylor, het akoestische ‘Travelin’ Riverside Blues’, waarin Gordon de snaren van zijn dobro als het ware mishandelt, en het van een eerdere cd afkomstige ‘Blues Venom’, met hoofdrollen voor Gordons gitaar en de harmonica van Mario Ramirez.

Liefhebbers van stevige bluesrock moeten zeker deze cd beluisteren c.q. aanschaffen. (Shuttle Music ) (7/10)