Move2Blues start het nieuwe seizoen sterk met Grainne Duffy

Grainne Duffy Hasselt Walter Vanheuckelom8Donderdag 8 oktober was de start van het nieuwe seizoen van de serie Move2Blues. Deze groep van blues vrienden had deze keer niet gekozen voor de echte blues, maar hadden met de veelzijdige Ierse Grainne Duffy gekozen voor een concert met een mix van roots rock, country rock en het kan ook niet anders: blues muziek. Grainne is haar nieuwe album ‘Live’ aan het promoten en het enige concert in België vond plaats in de kleine zaal van De Muziekodroom in Hasselt. De laatste keer dat Duffy een concert gaf in België was in augustus 2013, waar ze op het festivalpodium van Swing Wespelaar een wervelende set speelde.

Grainne Duffy Hasselt Walter Vanheuckelom9

In Hasselt begon Grainne aan haar set op de akoestische gitaar met het rustige ‘Don’t You Wanna Know’. Het meeslepende refrein en de mooie slide partij van gitarist Paul Sherry maakten van dit nummer een topper om mee te openen. Het Hasselts publiek waardeerde dat ook met een daverend applaus. De Ierse ging met ‘What More Can I Do’ de country-weg op en hier viel meteen haar volle en mooie stem op, die een mix is tussen die van Bonnie Raitt en Susan Tedeschi. De frontvrouw had veel interactie met het publiek en voelde zich duidelijk goed in haar vel in België. Dat liet ze trouwens een paar maal horen gedurende het concert. Ze nam haar Gibson Les Paul en het ritme ging omhoog tijdens ‘Shine’ en ‘Each And Every Time’ waarin zowel Grainne als haar gitarist Paul Sherry voor de eerste keer flink uithaalden. Duffy heeft een sterke band achter zich, met Paul Sherry op gitaar en Eamon Ferris op drums, die Grainne al verschillende jaren vergezellen, en bassist Paul McCabe, die een nieuwkomer is, zonder dat je dat kon merken in zijn spel.

Grainne Duffy Hasselt Walter Vanheuckelom10

Voor ‘I Don’t Know Why’ had Paul de bottleneck rond zijn vinger gedaan en hij begon met mooie slide klanken aan dit pittige nummer, dat aan muziek van The Alman Brothers deed denken. Paul McCabe liet zich ook opmerken met knap en stevig gepluk tijdens een korte bassolo. De zangeres vertelde dat ze geweldig onder de indruk was van de vroegere Fleetwood Mac, de tijd dat Peter Green nog bij deze band zat. Ze schreef de volgende blues ballade: ‘Good Love Had To Die’, dan ook een beetje als ode aan Peter Green. De Ierse smeet al haar kaarten op tafel en liet het publiek meegenieten van haar sterk gitaar werk. Even later nam Paul Sherry met glans over van zijn frontvrouw.

Grainne Duffy Hasselt Walter Vanheuckelom7

Na deze tour trekt Grainne Duffy de studio in om een nieuw album op te nemen. In Hasselt mochten we al kennis maken met een paar van de songs die op dat nieuwe album zullen te horen zijn. ‘Mountain To Climb’ is een stevige bluesrocker waarin Eamon Ferris knap slagwerk afleverde. Voor ze aan haar laatste nummer van de eerste set begon liet de zangeres opmerken dat het wel heel warm was in De Muziekodroom en dat ze zoiets raar vond in België. ‘Met ‘Voodoo Woman’, een cover van Koko Taylor, kregen we funky blues van grote klasse. De ritmesectie met Eamon Ferris op drums en Paul McCabe op bas leverde een perfecte groove af en Paul Sherry en Grainne Duffy gaven om beurt een spetterende solo weg. De frontvrouw liet ruimte voor haar bandleden en Paul mocht nogmaals in de schijnwerper voor een knappe bas solo en ook drummer Eamon mocht zich uitleven in een veel te korte solo.

Grainne Duffy Hasselt Walter Vanheuckelom11

Bij het begin van de tweede set startte Paul Sherry met de akoestische gitaar, tijdens het nog niet uitgebracht nummer ‘Crazy Love’. Een mix van folk, pop en country met een aanstekelig refrein, waarin de zangeres het publiek uitnodigde om mee in de handen te klappen. Het zeemzoete country nummer ‘Bring It All Together’ was een mindere keuze, maar gelukkig veranderde de band van ritme en de reggae klanken vulden De Muziekodroom tijdens ‘Sweet Sweet Baby’. Paul Sherry was machtig op zijn Fender Stratocaster en hier en daar waren al mensen aan het dansen. Grainne maakte er het grote meezingmoment van, al lukte dat niet zoals het zou moeten. Het viertal op het podium kwam nu echt op stoom en we kregen een stevig en stuwende ‘Bad To Worse’, van Duffy’s debuutalbum ‘Out Of The Dark’. De band gooide er nog een knappe tempo verandering tussen en nu lukte het veel beter om iedereen te laten meezingen. Dit was puur genot.

Grainne Duffy Hasselt Walter Vanheuckelom6

Grainne Duffy Hasselt Walter Vanheuckelom2De sfeer veranderde na dit stomende nummer naar stil en intiem met de Etta James cover ‘I’d Rather Go Blind’. De zangeres vertelde dat dit één van haar favoriete nummers is en ze zong het met heel veel gevoel. Paul Sherry zette de kers op de taart met een uitstekende solo als afsluiter. Nogmaals liet Grainne horen hoe graag ze hier in Hasselt was en daarna kregen we met ‘Black And White’ het derde nieuwe nummer van de avond. Paul maakte knap gebruik van de Wah Wah pedaal in deze ruige rock song. Na het daverend applaus en het bekende “We want more”, kreeg het publiek nog twee nummers extra van de band. De eerste toegift was verrassend met de Bob Dylan cover ‘I Shall Be Released’. Grainne kreeg heel de zaal muisstil tijdens deze knappe uitvoering. Definitief afsluiten deed de zangeres met de titel track van haar tweede album ‘Test Of Time’. Zo kwam er een prachtig einde aan een zeer goed concert.

Move2blues kan terugblikken op een uitstekende start van het seizoen 2015-2016. Op donderdag 22 oktober komen The Boogie Beasts en de Ian Siegal Band beiden hun nieuwe cd voorstellen. Dus zeker weer een avond om naar uit te kijken. Voor de Nederlandse fans die Grainne Duffy live willen zien is er nog een kans. Op 8 november is ze te gast in Nixenmeer te Enschede.

Foto’s (c) Walter Vanheukelom, BluesZine