Wille And The Bandits schitteren in laatste Nederlandse concert voor 2015

BluesZine Wie and the bandits 11 oktober 2015 Walter Vanheuckelom1Wille And The Bandits hadden hun drukke agenda in het Verenigd Koninkrijk onderbroken voor drie optredens in Nederland. Het derde en laatste concert vond plaats in de heel gezellige Paradox in Tilburg, waar de organisatie van rootZclub wel een heel mooi programma voor het seizoen 2015 – 2016 in elkaar gestoken heeft.

De jongens van Wille And The Bandits hadden niet veel geslapen, want na hun avond concert zaterdagavond in Terneuzen stonden ze zondagmiddag weer paraat. Iets na drie uur ’s middags begonnen Wille, Matt en Andrew aan hun eerste set. Omdat Paradox bekend staat om hun jazz-concerten, paste de band zich aan de omstandigheden aan en ze kondigden aan dat ze de eerste set rustig en relax zouden zijn. Het steviger werk zou dan in de tweede set volgen.

BluesZine Wie and the bandits 11 oktober 2015 Walter Vanheuckelom2Er werd gestart met ‘Keep Moving On’, een rustig nummer uit hun recentste uitstekende studio album ‘Grow’. Met Matt op zijn Far West elektrische contrabas en Wille op zijn lapsteel kreeg het publiek direct de sound die deze band zo uniek maakt. Speciaal voor Ben, de beheerder van de Nederlandse facebook pagina van Wille And The Bandits kregen we ‘Bless The Weather’ te horen. Dit nummer staat niet zo frequent op de setlist, maar de echte fans kenden het natuurlijk wel. Het fantastische slagwerk en percussie werk van Andrew Naumann speelt een heel belangrijke rol in de muziek die de band speelt en dat was in dit nummer niet anders. De kenmerkende klagerige, rauwe stem van Wille vulde het plaatje helemaal. Ook in het geweldige ‘Watch You Grow’ waren deze laatste ingrediënten belangrijk. Andrew bespeelde hier de tong drum 8 note, een instrument dat men niet vaak op het podium ziet. Wille en zijn jongens hebben steeds latino invloeden gemixt in hun muziek en dat Zuid Amerikaanse kwam nog meer tot uiting in ‘Latino’, waarvan het refrein heel aanstekelig was en uitnodigde om te dansen en mee te zingen.

BluesZine Wie and the bandits 11 oktober 2015 Walter Vanheuckelom3De tournee van de jongens kreeg de naam ‘Under The Grove Tour 2015’, dus kon het gelijknamig nummer ‘Under The Grove’ niet ontbreken. In deze erg intieme song was Matt Brooks heel voorzichtig, maar toch erg aanwezig met zijn strijkstok op zijn elektrische contrabas en Wille was gewoon weergaloos op zijn lapsteel. ‘Trouble Down The Line’ begon heel traag, maar even later werd het gaspedaal volledig ingeduwd en het ritme ging enorm omhoog. De drie muzikanten jutten elkaar op om zo het beste in zichzelf boven te halen en ze lukten daar erg goed in. Het rustige was al lang vergeten en met ‘Gipsy Woman’ ging de band vol door. Matt plukte als gek op zijn zes snaren en zorgde zo samen met Andrew voor de vette groove waarop frontman Wille Edwards, met zijn weelderige dreadlocks die als bloemen uit zijn bolhoed hingen, volledig loss kon gaan. Een ijzersterk refrein en de mix van Latino en psychedelische klanken zorgden voor een geweldige sfeer.

BluesZine Wie and the bandits 11 oktober 2015 Walter Vanheuckelom7De jongens waren op dreef en gingen op hun elan door met ‘Galloping Horses’. Door het strakke slagwerk en voetenwerk van Andrew was het net of er een kudde wilde paarden door de Paradox liep. De kenmerkende kreet Yeah die regelmatig uit de strot van Wille kwam gaf de song nog meer power. Als afsluiter van de eerste set kregen we nog een cover van Robert Johnson te horen. Wille And The Bandits hebben een fantastische versie van ‘Crossroads’ gemaakt. Woorden gaan altijd te klein zijn om te zeggen wat er op het podium te horen was. Het was meteen ook het einde van een zeer knappe eerste set.

BluesZine Wie and the bandits 11 oktober 2015 Walter Vanheuckelom5De tweede set begon met een nieuw nummer. Matt bracht met zijn pedaal en zijn zes snaren gitaar een heel apart geluid voort in de intro. Even daarna vielen zijn makkers in en vanaf dat moment was ‘Hot Rocks’ een stevige rocker met een knap refrein en veel psychedelische klanken van Wille zijn gitaar en pedalen. Wille nam de bottleneck en begon met verschroeiend slide spel aan ‘Miles Away’. Gevarieerd slagwerk van Andrew en knap plukwerk aan de dikke bas snaren van Matt zorgden voor de groove en Wille ging met zijn zang en zijn “Yeah”-kreten tot op het bot.

BluesZine Wie and the bandits 11 oktober 2015 Walter Vanheuckelom4De volgende cover werd geschreven door Peter Green en is bekend geraakt door Carlos Santana. De echte muziek liefhebber weet nu waarschijnlijk al dat het over ‘Black Magic Woman’ gaat. De versie van Wille And The Bandits heeft meer Latijnse invloeden dan de versie van Santana en dat had voor een groot deel te danken aan Andrew die op heel knappe manier gebruikt maakte van de Djembé. Met de strijkstok begon Matt solo aan een lange bas intro van ‘Forgiveness’. De sfeer zat er nu helemaal in en het publiek genoot van de drie muzikanten op het podium.

BluesZine Wie and the bandits 11 oktober 2015 Walter Vanheuckelom10Over hebzucht en het slechte dat veel geld in mensen naar boven brengt ging één van de mooiste nummers van deze fantastische namiddag over. Voor ‘Mammon’ had Andrew zijn drumstel verlaten en hij was helemaal vooraan komen postvatten met een Djembé als metgezel. Wonderbaarlijk welke sound het trio bracht met alleen de elektrische contrabas, de djembé en de lapsteel. Het meeslepend refrein liet niemand onbewogen en het leverde de band een daverend applaus op van een heel enthousiast publiek. De finale naderde nu snel en het tempo werd omhoog getrokken voor ‘Love Me When The Fires Out’. Weer kregen we die latino klanken dankzij de djembé en ook het sterke werk van Wille op de lapsteel deed weer wonderen.

BluesZine Wie and the bandits 11 oktober 2015 Walter Vanheuckelom9Matt had terug zijn zes snaren bas genomen en begon rustig aan de intro van ‘Bad News’. Niets liet vermoeden dat even later dit nummer werkelijk ging exploderen. Eenmaal Wille aan het vocale begon en ook Andrew met technisch hoogstaand en gevarieerd slagwerk begon was het hek van de dam. Een mengelmoes van heerlijke klanken vulde de Paradox. Matt bleef gedreven en energiek aan zijn dikke snaren plukken en zorgde voor de noodzakelijke basis. Tijdens het instrumentale gedeelte gooiden de drie jongens alle registers open, en daar kon het publiek alleen maar gelukkig om zijn. Ook met ‘Jack The Lad’ bleef het trio onder stoom onder de druk van de dwingende basdrum van Andrew. Weer hoorden we regelmatig die knappe schreeuwerige yeah uit de strot van Wille komen.

De afsluiter was zoals gewoonlijk ‘Angel’. Wille schreef dit nummer speciaal voor zijn moeder die zeven jaar geleden overleed. In het instrumentale ‘Angel’ zaten heel wat emotie en natuurlijk heel wat instrumentale hoogstandjes. Andrew gebruikte zowel zijn drumstel, als de djembé. Op een bepaald moment was er nog alleen percussie. Andrew op het slagwerk, Matt op de djembé en Wille op de jambox. Als kers op de taart imponeerde bassist Matt Brooks nog met een vette diepe bas solo. Deze bijna vijftien minuten durende instrumentale ode aan de overleden moeder van Wille, was veruit de beste versie die de band van dit nummer ooit maakte en het publiek wist al dat moois duidelijk te waarderen.

BluesZine Wie and the bandits 11 oktober 2015 Walter Vanheuckelom8Bijna iedere fan weet dat Wille de muziek van Led Zeppelin, Cream, Hendrix enz. enorm waardeert en dat hij het spijtig vindt dat hij deze bands nooit live aan het werk zag in hun hoogdagen. Dat gemis resulteerde in het nummer ‘1970’ en dat was meteen de stomende toegift van Wille, Matt en Andrew aan het dankbare publiek. Wille schitterde voor de laatste maal met afwisselend knap vingerwerk en vette slide op de gitaar. Matt pijnigde zijn vingers aan de dikke snaren en porde de aanwezigen aan om mee te zingen en daar reageerde iedereen in Paradox heel enthousiast op. Super concert in een heel leuke zaal. De afwezigen hadden ook deze keer weer ongelijk.

Het volgende concert van rootZclub in Paradox is op zaterdag 31 oktober, dan komt No Blues hun nieuwe album ‘Oh Yeah Habibi’ voorstellen. Wille And The Bandits zelf staan op 30 januari gelukkig alweer in Nederland, en wel in Duycker in Hoofddorp.

Foto’s (c) Walter Vanheuckelom, BluesZine.nl

Deel dit artikel met je vrienden!: