Jack Hustinx met Malford Milligan in de Northsea Jazz Club

Afgelopen zaterdagavond was het podium van NJC voor de presentatie van Jack Hustinx’s nieuwe CD ‘Over Yonder’ die hij met the Southern Aces gemaakt heeft. Een Cd-releasetour tot gevolg langs 10 zalen in Nederland tot gevolg met als speciale gast de uit Austin USA afkomstige zanger Malford Milligan.

Een deel van het publiek zat nog gezellig te tafelen, want dinerconcert, toen omstreeks 21.00 uur het optreden na een korte inleiding van Johan Derksen begon. De eerste set was vooral gewijd aan nummers van de nieuwe CD ‘Over Yonder’.
Op het podium zat Jack Hustinx geflankeerd door slidegitarist & ‘Austinfriend’ Harry Bodine en Malford Milligan met de groovin’ basis van Roelof Klein op basgitaar en zoon Nicky Hustinx op drums.


Jack vertelt graag en vrijwel alle nummers kregen een persoonlijke inleiding, soms in het Nederlands, soms in het Amerikaans uit respect voor de medemuzikanten en hun entourage. Zijn veelvuldige bezoeken en de totstandkoming van deze samenwerking in Austin waren hierbij de rode draad. Het openingsnummer ’Crawlin’ up to the surface’ kwam uit Jacks tenen, de vocale ondersteuning van Malford Mulligan maakte het tot de eerste parel van deze avond. Vervolgens werden we getrakteerd op het mooie heldere slidegitaargeluid van Harry Bodine.
Hierna vertelde Jack hoe belangrijk de gospel voor Malford en hem zijn. Het nummer ‘My Soul, My Inspiration’ hebben ze samen geschreven. ‘Deze akkoorden zijn de wortels waaruit alles groeit’… Het was intiem, het was mooi, het was traag, het bracht het publiek in een wiegende beweging terwijl het met haast ingehouden adem toeluisterde bij deze 2 mannen in hun persoonlijk gesprek met God.


Bij ‘I Won’t Surrender’, een meer uptempo nummer, gingen Harry Bodine op slide en Malford vocaal volkomen los! Het plezier van de muzikanten was duidelijk zichtbaar en stak de zaal aan die langzaam in beweging komt, hoe lastig ook als je aan een tafel zit. Austin is Jack’s tweede huis. Hij noemde zichzelf als muzikant ‘Poor with a capital P’. Ook kwam een verhaal over een vriend in Austin wiens auto hij altijd kan lenen en een vriendin, Sue, wiens huissleutel hij heeft. Zij inspireerde hem tot het fraaie nummer ‘Walking Waste of Time’. Vanavond in een ‘uitgeklede’ versie, waar de toetsen echt werden gemist omdat toetsenist van deze tour, Roel Spanjers helaas niet aanwezig kon zijn.
Malford zet hierna de wonderschone ballad: ‘Life Will Humble You’ in. Ingetogen maar hartstochtelijk bezingt hij de dingen in het leven die je nederigheid zullen geven; mettertijd ontkom je daar niet aan.

De 2e set begon met de warme soulvolle stem van Malford, ondersteund door een bijzonder, ingetogen heldere gitaargeluid van Bodine. Met een emotioneel ‘A Change Is Gonna Come’ besloot hij dit prachtige nummer over hoop met een solo.
Deze set hoorde eigenlijk niet meer bij de CD presentatie, maar hier ontvouwde zich een warm beeld van vriendschap, broederschap en tomeloos plezier onderling, uitstralend over het publiek. Ook Malford vertelde ook graag over de nummers en zo is hij bescheiden maar trots over Stephen Bruton, die hem vertelde dat hij nummers had geschreven om door hem gezongen te worden. Het prachtige ‘Against My Will’ was hem dan inderdaad ook ‘op de stem’ geschreven.
Tijdens deze set was er tijd voor een lach en een traan en ook werd er een nummer aan de onlangs overleden Allan Toussaint opgedragen, die nog recent dit NJC-podium had betreden. Met nummers van (uiteraard) the Shinertwins, Storyville (Good day for the blues), Harry Bodine (Shake That Thang) en Jimmy Vaughan verloren de heren zich tijdens deze set helemaal in de muziek, bij de klassieker ‘I’ve Got Dreams To Remember’ kwam Milligan’s talent om vertellend te zingen optimaal tot zijn recht.

foto’s (c) Tom Moerenhout

 

Deel dit artikel met je vrienden!: