Bazaar haalt met Gary Clark Jr. wereldster in huis

DSC_7397De tijd dat muziekfestivals enkel in de zomer plaatsvonden ligt al ver achter ons. Ieder muziekcentra of –club heeft tegenwoordig wel een aantal dagen dat ze een mini festival programmeren. Ook de Arenberg doet aan deze hype mee, dus mochten de muziekliefhebbers op 20 en 21 november in deze mooie schouwburg komen genieten van het Bazaar festival. Op dit tweedaags festival stonden op de eerste dag Richard Hawley en de Brit John Bramwell op het programma. Op zaterdag 21 november stond Gary Clark Jr. op het programma. Een hele prestatie van de organisatie om deze wereldster in de Arenberg schouwburg te krijgen, dus was de grote zaal tot het laatste zitje uitverkocht. Veel jongere fans vonden het spijtig dat het een zittend concert was, wat oudere fans waren dan weer blij dat ze heel comfortabel naar hun idool konden luisteren.

DSC_7270Om twintig na negen begonnen frontman Gary, bassist Johnny Bradley, drummer Johnny Radeltt en gitarist King Zapata aan hun concert in Antwerpen met een mix uit de albums ‘Blak And Blu’ en het recenste ‘The story Of Sonny Boy Slim’. De opener waarmee Gary Clark zijn concert gewoonlijk begint was ook in Antwerpen het heel gekende ‘Bright Lights’. Na een paar rustige gitaar riffjes van de frontman, zorgde Johnny Radeltt met dreigende basdrum en strak slagwerk voor de stabiele basis. Gary liet op zijn rode Epiphone al de eerste flarden van zijn enorm sterk gitaar werk horen en iets later zorgde de tweede gitarist King Zapata met heel vette en dirty riffs voor een knappe bijdrage aan deze parel.

Met de stomende en stuwende rockers ‘Ain’t Messin ‘Round’ en ‘When My Train Pulls In’ bleef de band de bekendste songs spelen en hier en daar hadden er al mensen last om in hun comfortabele zitje te blijven zitten. Dit is muziek waar je niet stil bij kan blijven. Clark trok eerst zijn jasje uit en vond het dan de hoogste tijd voor wat rock’n roll en een paar seconden later zat iedereen ritmisch in de handen mee te klappen op de tonen van ‘Travis County’. Een korte maar pittige drum solo van Johnny Radeltt gaf het nummer nog wat meer pit. De Amerikaan wilde natuurlijk ook zijn nieuwe album ‘The Story Of Sonny Boy Slim’ promoten en het eerste nummer dat we daaruit te horen kregen was ‘Hold On’. Duidelijk heel andere muziek dan de vier vorige nummers uit het ‘Blak And Blu’ album.

De blauwe gepersonaliseerde Epiphone Casino gitaar werd gewisseld voor een witte Fender Stratocaster en Gary schotelde ons een mix voor van blues, soul, rap en funk voor. De band speelde op een heel hoog niveau en hun frontman liet het publiek genieten van een indrukwekkende vette solo. Aarzelend vroeg Gary of een liefdesliedje ook mocht en natuurlijk mocht dat van het heel enthousiaste Antwerpse publiek. De jonge Amerikaan beroerde iedereen met zijn heel emotionele en gevoelige stem tijdens ‘Our Love’ en er zullen zeker menige vrouwenharten gesmolten zijn zaterdag avond in de Arenberg schouwburg. Als toetje kregen we ook nog puik vingerwerk op de gitaarhals van zijn Fender.

DSC_7287

Wanneer Clark met ‘Nomb’ terug naar het album ‘Blak And Blu’ keerde kwam dadelijk de strakke stuwende sound terug. Gary heeft terug zijn rode Epiphone genomen en tevens de bottleneck aan zijn ringvinger gedaan. De slide partij die we even later te horen krijgen zorgde voor kippenvel. King Zapata kwam ook weer aardig uit de hoek met zijn vette dirty riffs waar hij een patent leek op te hebben. De Amerikaan vond dat het publiek al lang genoeg was blijven zitten en vroeg hen om recht te staan en te dansen en meteen sloeg de sfeer om. Het was in de Arenberg nu één bewegende massa die op de tonen van het meeslepende ‘Don’t Owe You A Thang’ bevrijd leek. De lekkere slide solo bezorgde Gary een daverend applaus en bassist Johnny Bradley en drummer Johnny Radeltt zorgden voor het ophitsende ritme. Het rauwe en donkere ‘Grinder’ begon met wat psychedelische klanken. Hier nam King Zapata op een knappe wijze het hoofdwerk op de gitaar voor zijn rekening.

De tijd vloog voorbij en voor iedereen het besefte waren we met ‘The Healing’ al aan het laatste nummer aangekomen. Gary zorgde met veel werk op zijn Wah Wah pedaal voor een heel beklijvende sound. Drummer Johnny Radeltt leverde net als gans de avond geweldig slagwerk af en het publiek genoot met volle teugen van dit meer dan vijf minuten durend pareltje. Daar er nog andere optredens gepland waren in de Arenberg leek het er op dat er geen toegift zou komen en de roadie begon dan ook alles op te ruimen. Maar het publiek liet niet af en bleef in de handen klappen en roepen om meer. Aan die lokgroep kon de Amerikaan niet weerstaan en even later was de roadie opnieuw de kabels aan het inpluggen en de versterkers terug aan het inschakelen. Onder oorverdovend applaus verscheen Johnny Radeltt terug op het podium en begon een monotoon ritme aan te geven met de basdrum, snaredrum en de tamboerijn.

DSC_7205

Even later kwam Gary gewapend met zijn gitaar, bluesharp en stem op het podium en met hun twee begonnen ze aan een sober ingetogen ‘Church’. Het was muisstil in de Arenberg tijdens dit pure trage blues nummer. King Zapata en Johnny Bradley kwamen nu ook het podium op voor de definitieve afsluiter, namelijk een swingende en verwoestende versie van ‘Shake’. We mochten weer genieten van dat enorm sterk en meeslepend ritme en van het indrukwekkend gitaarwerk, toch het handelsmerk van Gay Clark Jr.. Het is misschien nog te vroeg om dit optreden, het concert van het jaar te noemen, maar het zal toch in veel eindejaars lijstjes voorkomen.

DSC_7252