Jesus Volt – Jesus Volt

cd coverHoewel de meningen verdeeld zijn over deze ’out of the box’ band is het voor mij duidelijk; het is nog steeds meer blues als rock wat de klok slaat op deze 26 februari nieuw uit te komen nieuwe parel! Op het album met de naam ‘Jesus Volt’ vinden we 10 nieuwe nummers, waarvan het indringende openingsnummer ‘Bullseye’ al een poosje te vinden is op het web.

Wederom verrassend maar trouw aan hun herkenbare eigen geluid; de gitaar van Jacques Mehard- Baudot (El Tao) is nóg dynamischer en indringender, de omfloerste stem van Lord Tracey lijkt nog dieper te reiken, de drums van Olivier Hurtu brengen je in een aangename trance en de sound van bassist Julien Boisseau vormt een solide basis waarop niemand stil kan blijven zitten.

Tijdens ieder nummer is een andere sfeer bereikt. Bij het trage ‘blood on the dancefloor’ waan je je in een duistere club en de uitbreiding van het kwartet door Mike Latrell op toetsen geeft het geheel nog een extra laagje. ‘Baby we’re on’ swingt stevig, terwijl ‘I’m a jerk’ kalm opent met een basloopje terwijl je later wordt meegevoerd in een indringende gitaarsolo waarbij de invloeden van Gary Moore absoluut zijn.

Daarna volgt ‘Party’. Een heerlijk uptempo nummer waarin de uitnodiging voor een goed feestje schuilt. Dit nummer gaat qua tempo bijna onopgemerkt over in ‘Moneyman’, maar de sfeer is compleet anders en ook dit nummer wordt gedomineerd door een wervelende gitaarsolo van El Tao. ‘Sons of Rome’ begint ritmisch en heeft een mooie spanningsopbouw,en eindigt met de belofte dat na oorlog en dood, vrede zal volgen. Bij ‘666 devilwoman’ gaan Lord Tracy op de mondharp en El Tao op de gitaar even heerlijk uptempo los.

Het volgende nummer ‘the chant’ is zeker mijn favoriet. Een langgerekte slowblues, waarbij de sfeer er een is van een trieste langgerekte stoet mensen, waarbij de band zich absoluut op zijn best laat horen. Van noord naar zuid, van west naar oost… Het laatste nummer ‘burn with me’ is een absolute afsluiter. Gejaagd, vol energie en passie, een belofte van een band die klaar is voor een nog lange toekomst met indrukwekkende momenten voor hen die meevaren op hun muzikale schip.

Producer Mark Opitz (Black box studio) heeft na het hiervoor geproduceerde Vaya con dildo (2013) de heren van deze volwassen band met hun eigen visie en werk tot nóg grotere hoogten weten te brengen. Jesus Volt heeft onder zijn vleugels veel ervaring opgedaan en tijdens het beluisteren van hun muziek of aanwezigheid bij hun shows kun je alleen maar genieten van de kwaliteit, het enthousiasme en de gedrevenheid waarmee ze deze nieuwe nummers ten gehore brengen. Ook het visuele plaatje is tot in de puntjes verzorgd en een lust voor het oog. Na het beluisteren van dit stuk Parijse Passie is het wachten op optredens in Nederland. (9/10) (Note a Bene)

Deel dit artikel met je vrienden!: