Op en top geslaagd Delirium Blues Festival

Afgelopen zaterdag werd in een volle zaal De Nieuwe Deure in het Vlaamse Beveren de 23th editie gehouden van het Delirium Blues Festival. Precies om 18:15 uur trapte presentator Philippe Havegheer het festival af met de officiële opening. Daarna bleek Patt Mayeu de perfecte openingsact te zijn. Bij de eerste noten stond iedereen al aandachtig te luisteren in de zaal, en na een half uur oude Mississippi blues spelend is het inmiddels al lekker volgelopen en zit de stemming er al goed in. Patt vroeg Frodo Mahieu mee op het podium om een nummer mee te spelen, wat aardig in de smaak viel bij de aanwezige bluesliefhebbers.
Filip Casteels

Toen was het tijd aan de Nederlandse Tim Herrebrugh, oftewel Dead Cat Stimpy. Gewapend met een gitaar, een bassdrum en een snare die hij met zijn voeten bedient, bracht hij zijn stevige bluesy rock ‘n’ roll ten gehore. Stimpy klonk alsof hij zo uit de jaren 50′ kwam. Mooi om horen, deze one man band.

Het stand-up bluesduo Mat Walklate & Paolo Fuschi uit het Engelse Manchester was gewoonweg blues. Blues met de B van blues. Hoog niveau, subliem ronduit! In de bio stond te lezen dat Mat de stem van Howlin’ Wolf zou evenaren. Het was echter een ander verhaal: Mat Walklate heeft de voice van Mat Walklate (een akkoord dat leunt de ‘Wolf’), en die is verdomt adembenemend! Wat Walklate en gitarist Paolo Fuschi in Beveren brachten was het eerste hoogtepunt van de avond. Wie er niet bij was kan er nooit van meespreken (zie Back to the Roots etc). Om er toch maar weer eens fijntjes op te wijzen dat Britse blues – we waren het haast vergeten – écht wel bestaat…

Je hebt coverbands en coverbands maar als je en stem en band wil nadoen moet je het wel perfect doen! Door Roy Mette en band, samen met wijlen Rory Gallagher’s drummer Brendan O’Neill, stond Rory Gallagher gewoon zelf op het podium. Zo ‘echt’ was het; Al de bekende nummers van Rory passeerden de revue. De Bluesrock van de ingetogen Mette greep de talrijke Gallagher’s fans bij de keel. De organisatie zelf had geen brood gegeten van coverbands maar ook die gaf nadien toe: “Sluit je ogen en Rory leeft!”.

Toen was het tijd voor Filip Casteels, die een moeilijke taak had om Roy Mette te evenaren, laat staan te overtreffen! Maar wat Casteels sierde is dat hij z’n eigen ding deed! En daar waren de overgebleven El Fish-fans enthousiast over: Een eigen creatie, gecombineerd met klassiekers van El Fish, die sterk en af waren. Weer eens was Delirium geslaagd: Op naar de volgende editie, die zal plaatsvingen in april 2017

Foto (c) Freddy Vandervelpen

Deel dit artikel met je vrienden!: