Paul Reddick – Ride The One

ReddickPaul RideTheOne_c

De Canadese harmonicaspeler Paul Reddick is sterk beinvloed door de vooroorlogse blues en klassieke helden als Howlin’ Wolf, Muddy Waters en Sonny Boy Williamson, zo staat te lezen op zijn website. Tja, niets bijzonders, zult u denken, dertien in een dozijn. Waar Reddick zich in onderscheidt is het feit dat hij prachtige teksten schrijft – het zijn volwaardige gedichten – en deze in een bluesjasje verpakt.

Voor wie het oudere werk van Reddick kent is het misschien even schrikken. Op de eerste twee nummers, “Shadows” en “Celebrate” zorgen de drie(!) gitaristen voor een enorme geluidsbrei, die bijna niet onder doet voor de legendarische ‘wall of sound’ van Phil Spector. Naast de drie gitaristen, Greg Cockerill, Steve Marriner en Colin Cripps wordt Reddick begeleid door bassiste Anna Ruddick en drummer Derek Downham. Muzikaal gezien is de teneur van het album stevig te noemen. Er is tussendoor wel ruimte om op adem te komen, zoals in “Mourning Dove” en “Love And Never Know”. Wat zijn teksten betreft staat Reddick op een uitzonderlijk hoog niveau. Volwaardige gedichten, schreef ik al, en dat ze als blues worden gebracht is alleen maar een pluspunt. (Stony Plane) (8/10)