Joey Gilmore Band – Respect The Blues

gilmorejoey-respecttheblues_c

72 Jaar oud is hij inmiddels, deze in Florida geboren Joey Gilmore. In zijn tienerjaren leerde hij zichzelf gitaar spelen. Na wat singles in de zeventiger Jaren bracht hij in 1989 zijn eerste album uit. Er zijn er inmiddels nog zeven gevolgd, waarvan de meeste pas na het jaar 2000. Gilmore valt vooral op door zijn diepe, rauwige stemgeluid en prima gitaarspel.

Onlangs is de achtste cd, “Respect The Blues” verschenen met elf nummers, waarmee hij een eerbetoon brengt aan de artiesten die hem hebben beïnvloed. Op de cd wordt hij begeleid door zijn vaste band, bestaande uit Robert “Hi-Hat” Carter (bas), Paul Hernandez en Maurice Dukes (drums), Sonny Boy Williams (toetsen) en Ivan Chopik (gitaar). Ook horen we Rockin’ Jake (harmonica), Drew Preston (gitaar) en de zang wordt verzorgd door Edlene Hart en Domino Johnson. Wat stijl betreft moet je denken aan de soulblues. Lekker in het gehoor liggend en swingend. Net als een van zijn voorbeelden Little Milton is Gilmore naast een uitstekende gitarist ook een goede zanger. Op enkele nummers wordt de zang overgenomen door een van zijn zangeressen. Mijn favoriete nummers zijn het door Bell en Miller als huiscomponisten van Stax geschreven “Can’t Kill Nothing”, dat Gilmore in 1993 al op een album heeft gezet, en het van Bobby Bland bekende “This Time I’m Gone For Good”, dat door een van de zangeressen wordt gezongen.

Een prima album. Liefhebbers van de ouderwetse Stax-sound moeten hier zeker naar luisteren. (Mosher Street Records) (8/10)

Deel dit artikel met je vrienden!: