Randy McAllister and the Scrappiest Band in the Motherland – Fistful Of Gumption

Een van de meest veelzijdige bluesartiesten van het ogenblik is de Texaan Randy McAllister. Het drummen leerde hij van zijn vader. Later, in zijn diensttijd in Boston, schakelde hij over op de mondharmonica. Toen hij in 1992 weer als burger terugkeerde naar Texas begon zijn muzikale carrière. Vanaf 1997 volgde een hele serie cd’s en zijn nieuwste – zijn veertiende als ik het goed heb geteld – “Fistful Of Gumption” ligt nu in de winkel.

Wat bij McAllister opvalt is de diverse aan stijlen die hij brengt. Dat kan een valkuil zijn; men zou kunnen denken dat hij zijn weg nog niet heeft gevonden. Maar bij hem denk ik dat dit juist zijn weg is. Hoe dan ook, zijn albums blijven hiermee interessant. McAllister schakelt net zo makkelijk van down home blues over naar zydeco, rock, soul en jazz. Maar met een eigen stijl, zodat het geen allegaartje wordt. Naast McAllister, die zang, harmonica, drums en wasbord voor zijn rekening neemt horen we Rob Dewan (gitaar), Maya van Nuys (viool), Matt Higgins (bas), Carson Wagner (toetsen) en Andrea Wallace en Benita Arterberry, die beiden de background vocals verzorgen. Vooral het gebruik van de viool is opvallend en tilt de nummers naar een hoger plan. McAllister zelf heeft een prettige soulvolle stem; het is een plezier om naar te luisteren. Mijn favoriete nummer van deze cd is de shuffle “Ride To Get Right”. Een fijne cd. (Reaction Records) (7,5/10)

Deel dit artikel met je vrienden!: