Lew Jetton & 61 South – Palestine Blues

Vorig jaar verscheen het derde album van Lew Jetton & 61 South na een pauze van zo’n tien jaar. Ik schreef toen dat ik hoopte dat het niet nog eens zo’n tijd zou duren voordat album nummer vier werd uitgebracht. Of hij naar mij geluisterd heeft betwijfel ik, maar desalniettemin is de nieuwe schijf met de titel “Palestine Blues” nu verkrijgbaar. De band rond zanger / gitarist Jetton bestaat verder uit drummer Erik Eicholtz en bassist Otis Walker, terwijl we de harmonica van J.D. Wilkes op twee nummers horen.

Op “Palestine Blues” staan tien door Jetton geschreven nummers. Jetton heeft een moeilijke tijd achter de rug met depressies, verslavingen aan drugs en alcohol, werkloosheid en diverse inzinkingen en deze periode heeft hij in woorden en muziek omschreven. Titels als “Will I Go To Hell”, “For The Pain” en “Drinking Again” zeggen wat dat betreft genoeg. De titel is gekozen omdat de gemeenschap waar hij woont Palestine heet, maar omdat Palestina zowel een heilige plek als een plaats is waar steeds een conflict gaande is. Muzikaal is het gewoon prima blues, soms rockend, dan weer als ballad of slowblues. Door het onderwerp is het geen makkelijk en zeker geen leuk album geworden. Het is donker, soms zelfs depressief. Maar wel erg goed en mooi. Het album eindigt ook niet met een vrolijk noot. In “Bout Time” zegt hij dat het makkelijk is om bemoedigende woorden toe te spreken, maar je zult maar degene zijn die lijdt. Geen leuk album, maar wel goed en sterk. (Coffee Street Records) (8/10)